آقای وزیر،این بار هم تکرارقصور پزشکی در شهرکرد نه در خمینی شهر

دست هایی که شفا نمی دهند!
در چرخه حوادث پزشکی این بار نوبت استان چهارمحال و بختیاری و بیمارستان هاجر شهرکرد بود تا خودنمایی کند و در کانون توجه ها قرار بگیرد

ساخت سریال کمدی "درحاشیه" توسط مهران مدیری کارگردان  صاحب سبک کشورمان، در آن مقطع موجی از اعتراض را در جامعه پزشکی برانگیخت درحالی که محتوای این سریال طنز انتقادهای بجایی بود که به جامعه سلامت وارد است. حوادث ناگوار پزشکی که هر چند صباحی در گوشه ای از کشور رخ می دهد مصداق حقیقی نقدهای مدیری بر این بخش از جامعه به شمار می رود. معمولاً با بروز حوادث ناخوش آیند پزشکی مانند ماجرای تلخ و ضد انسانی بیمارستان خمینی شهر، موجی از ناراحتی در بین اقشار مختلف مردم ایجاد می شود که پایان آن با دادن بیانیه و ابراز تأسف و توجیه توسط مسئولین و مقصرین، اصطلاحاً "سر و ته" ماجرا را هم می آورند. در چرخه حوادث پزشکی اینبار نوبت استان چهارمحال و بختیاری و بیمارستان هاجر شهرکرد بود تا خودنمایی کند و در کانون توجه ها قرار بگیرد.

چند روز پیش و در حالی که هنوز زمان زیادی از سفر یک هفته ای وزیر بهداشت به این استان نگذشته بود یک مرد 56 ساله در بیمارستان هاجر بستری می شود تا تحت مداوا قرار بگیرد. این بیمار در حالی که بشدت نیازمند آنژیو بود سه روز در بخش CCU در انتظار آنژیو ماند اما تعلل کادر پزشکی بیمارستان باعث شد تا بیمار در روز سوم دچار حمله قلبی شود که تیم پزشکی برای احیاء او اقدام می کنند! اما تلاش آنها بی فایده بود. سه روز انتظار همراه با درد یک بیمار برای رسیدگی و توجه پزشکان با پایان تراژدی واری همراه بود تا خانواده ای را از داشتن پدر و سرپرست محروم کند...

به همین سادگی و یه تعبیر دیگر بر اثر کم کاری کادر پزشکی بیمارستان هاجر شهرکرد انسانی جان خود را از دست داد اما کسی پاسخگوی اشک های بر زمین ریخته شده همراهان بیمار نبود.البته شاید گستردگی اتفاقات پزشکی به حدی شده باشد که خواندن خبر درگذشت یک شهروند بر اثر سهل انگاری پزشکان برای مخاطبان و یا رسانه ها چندان مهم و عجیب باشد اما جامعه پزشکی مرگ یک "پدر" را که می توانست روزهای بیشتری در کنار خانواده اش باشد، در کارنامه خود ثبت کرد. این واقعه اسف بار در استان محروم چهارمحال و بختیاری رخ داد اما انگار برای خود اهالی نیز  چندان عجیب به نظر نمی رسد چرا که وقتی به اطراف و اکناف نگاه خود می کنند نمونه های زیادی از این دست مرگ ها می بینند که بر اثر بیماری های قابل علاج و یا اتفاقاتی ابتدایی جان از کف داده اند.

تا کی باید شاهد اینگونه حوادث تلخ ناشی از سهل انگاری در بیمارستان ها باشیم،آیا می توان بر این باور بود وقتی بیماری را به بیمارستان رساندیم نجاتش داده ایم؟؟؟!!!